Läs› Daftar 1› Om att man bör dölja sitt tillstånd och sin berusning för de okunniga› Vers 3461
M1:3461 — تا که بر رهوار علم آیی سوار / بعد از آن افتد ترا از دوش بار
M1:3461
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
وقتی به علم حقیقی و شهودی دست یافتی، دیگر مجبور نیستی بار سنگین دانشهای ظاهری و اکتسابی را به دوش بکشی؛ آن علم خودش تو را حمل خواهد کرد.
مولانا در این بخش، دو نوع علم را از هم جدا میکند: علم «اهل تن» و علم «اهل دل».
علم اهل تن، دانشی است که از راه مطالعه، بحث و حواس ظاهری به دست میآید. این علم مانند باری سنگین (حِمل) بر دوش انسان است و او را خسته و مغرور میکند. مولانا آن را به رنگ موقتی آرایشگر (ماشطه) تشبیه میکند که پایدار نیست. این همان دانشی است که در قرآن به «حمارى يحمل أسفاراً» (الاغی که کتاب حمل میکند) تشبیه شده است؛ یعنی فرد حامل آن است اما از حقیقتش بیبهره است.
اما علم اهل دل، دانشی است که مستقیماً از مبدأ هستی و «هو» دریافت میشود. این علم اکتسابی نیست، بلکه شهودی و حضوری است. چنین علمی مانند یک مرکب راهوار و تیزرو (رهوار) است که صاحبش را به راحتی به مقصد میرساند و او را از دوش کشیدن بار دانشهای ظاهری خلاص میکند. این بیت در واقع یک وعده است: اگر سختی حمل کردن بار علم ظاهری را برای رسیدن به حقیقت تحمل کنی، در نهایت به مرحلهای میرسی که خودِ آن علمِ حقیقی تو را حمل میکند و بار از دوشت برداشته میشود.
- رهوار
- اسب یا مرکبی که نرم و روان حرکت میکند، تیزرو
- ترا
- برای تو، از تو (شکل قدیمی)
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.