Läs› Daftar 1› Befälhavaren över de troende svarade om orsaken till att han släppte svärdet i det ögonblicket› Vers 3827
M1:3827 — بندهٔ شهوت ندارد خود خلاص / جز به فضل ایزد و انعام خاص
M1:3827
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
کسی که برده و اسیر امیال نفسانی خود شده است، به تنهایی و با تلاش خود نمیتواند آزاد شود؛ رهایی او تنها با فضل و بخشش مخصوص خداوند ممکن است.
مولانا در ابیات پیشین، دو نوع بندگی را با هم مقایسه میکند: بندگی ظاهری (مانند یک غلام) و بندگی باطنی (اسارت در چنگ شهوت و امیال نفسانی). او توضیح میدهد که یک غلام با یک کلمه از اربابش آزاد میشود، اما رهایی از بردگی نفس بسیار دشوارتر و عمیقتر است.
این بیت نتیجهگیری آن مقایسه است. مولانا تأکید میکند که گرفتاری در دام شهوت، زندانی است که انسان به دست خود برای خود ساخته و کلید آن در دست خودش نیست. این اسارت آنقدر شدید است که فرد بدون یک نیروی بیرونی و برتر، یعنی لطف و عنایت ویژهٔ الهی، قادر به شکستن زنجیرهای آن نیست. این «انعام خاص» اشاره به یک توجه و رحمت ویژه از سوی خداوند دارد که به یاری انسان میآید و او را از چاهی که خود را در آن انداخته، بیرون میکشد.
این مفهوم یکی از پایههای عرفان است: سالک در مسیر مبارزه با نفس، در نهایت به نقطهای میرسد که درمییابد تنها تکیهگاه واقعی او، فضل خداوند است و نه کوشش و توانایی خودش. رهایی حقیقی، یک هدیه و بخشش الهی است، نه دستاورد فردی.
- خلاص
- رهایی، نجات، آزادی
- فضل
- بخشش، لطف، عنایت (بدون استحقاق)
- ایزد
- خداوند، پروردگار
- انعام خاص
- بخشش ویژه، لطف مخصوص
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.