Läs› Daftar 1› Lärjungarnas invändning mot ministerns ensamhet› Vers 607
M1:607 — ما که باشیم ای تو ما را جانِ جان / تا که ما باشیم با تو درمیان
M1:607
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
ای کسی که اصل و حقیقت وجود ما تویی، ما در پیشگاه تو هیچیم و اصلاً «مایی» وجود ندارد که بخواهد در کنار تو اظهار وجود کند.
این بیت اوج فنا و نیستی مریدان در برابر وزیر (که نماد حق یا پیر کامل است) را نشان میدهد. پس از تشبیههای پیدرپی که در آنها خود را ابزاری بیاختیار در دست معشوق معرفی کردند (چنگ، نی، کوه، شطرنج)، اکنون به نقطهای میرسند که حتی وجود مستقل خود را نیز انکار میکنند.
مصراع اول یک پرسش انکاری است: «ما که باشیم؟» یعنی ما هیچ ارزشی و هویتی در برابر تو که «جانِ جان» و حقیقت هستیِ ما هستی، نداریم. این تعبیر، رابطهی مخلوق و خالق را از دیدگاه عارفانه بیان میکند؛ وجود ما یک وجود مجازی و عاریهای است و اصل حیات از اوست.
مصراع دوم این مفهوم را عمیقتر میکند. «در میان بودن» یعنی حائل شدن، فاصله انداختن یا به عنوان یک «من» یا «ما»ی مستقل در کنار «تو» قرار گرفتن. مریدان میگویند ما به قدری در برابر تو هیچیم که حتی نمیتوانیم ادعا کنیم که «ما»یی وجود دارد که بین ما و تو فاصله بیندازد. این نهایت توحید است: دوگانگیای در کار نیست و تنها یک وجود حقیقی (تو) حاضر است و «ما» صرفاً نمودی از آن وجودیم. این بیت، نفی کامل «منیت» و خودبینی در مسیر سلوک است.
- جانِ جان
- اصلِ حیات، حقیقتِ وجود، جانمایه
- درمیان
- در میان بودن، حائل بودن، فاصله شدن، به عنوان یک وجود مستقل مطرح بودن
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.