Läs› Daftar 1› Lärjungarnas invändning mot ministerns ensamhet› Vers 629
M1:629 — حسرت و زاری گَهِ بیماری است / وقت بیماری همه بیداری است
M1:629
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
انسان زمانی که دچار سختی و بیماری میشود، از غفلت بیرون میآید و به عجزش پی میبرد؛ این رنج و درد، او را آگاه و بیدار میکند.
این بیت در میانهی بحثی دربارهی اختیار و جبر قرار دارد. مولانا برای اثبات اینکه انسانها در اعماق وجودشان به اختیار خود آگاهند، از یک مثال ملموس استفاده میکند: بیماری.
او میگوید وقتی انسان سالم و قدرتمند است، ممکن است دچار غرور و غفلت شود و اعمال خود را به تقدیر و جبر نسبت دهد. اما همین که بیمار و ناتوان میشود، این ادعاها فراموش میشوند. در بستر بیماری، انسان به ضعف و نیاز خود پی میبرد، از گناهان گذشته پشیمان میشود (حسرت)، و با زاری به درگاه خدا روی میآورد. این حالتِ «بیداری» است؛ لحظهای که پردههای غفلت کنار میرود و انسان حقیقتِ وضعیت خود را درک میکند.
بنابراین، «بیماری» در اینجا فقط یک مرض جسمی نیست، بلکه استعارهای است از هر نوع درد، رنج و شکستی که انسان را از خواب غفلت بیدار کرده و او را به سوی آگاهی و تضرع سوق میدهد. این بیداری، خود دلیلی بر وجود اختیار است، زیرا اگر اختیاری در کار نبود، پشیمانی و حسرت نیز معنایی نداشت.
- حسرت
- افسوس، اندوه، پشیمانی
- زاری
- ناله و فغان، گریه و التماس
- گهِ
- مخفف «گاهِ»، به معنی زمانِ، هنگامِ
- بیداری
- آگاهی، هوشیاری، خروج از غفلت
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.