Läs› Daftar 2› Hovfolket är avundsjuka på den särskilda slaven› Vers 1123

M2:1123 — ما ز عشق شمس دین بی‌ناخنیم / ورنه ما آن کور را بینا کنیم

ما ز عشق شمس دین بی‌ناخنیمورنه ما آن کور را بینا کنیم
✦ Rendera denna beyt på Svenska

M2:1123

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — från hans inspelade Masnavi-föreläsningar

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی

شرح

جلسهٔ 35 — [00:24:17] تفسیر «لا احب الآفلین» و نقش شمس در مثنوی

و بعد می‌گوید که:

اینجا هم از عشق شمس‌الدین سخنی بر زبان مولانا می‌رود و قصه خاتمه پیدا می‌کند. تا پایان دفتر ششم دیگه شمس‌الدین نامش البته بر زبان مولانا نمی‌آید و او تحمل می‌کند این رنج فراق رو. ولی همچنان که می‌دانید، وقتی مولانا مثنوی رو می‌سرود، غزل‌های دیوان شمس رو هم می‌سرود. این دو تا در دو زمان مختلف صورت نگرفته، همزمان بوده. در کوچه و بازار و مسجد و مدرسه غزل می‌سرود و می‌رقصید و سماع می‌کرد و یاران می‌نوشتند. اونجا هرچی دلش می‌خواست شمس تبریزی می‌گفت. که:

❋

به زبانِ تو — Ditt språk · AI

❋

Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad

Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.

Vad läsare har frågat

Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.