Läs› Daftar 2› Uppenbarelsen till Musa som ursäktar herden› Vers 1774
M2:1774 — چند بی‌خود گشت و چند آمد به خوَد / چند پَرّید از ازل سوی ابد
M2:1774
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
این بیت حالت روحانی و وصف‌ناپذیر موسی را در هنگام دریافت وحی الهی توصیف می‌کند؛ حالتی که در آن، او میان بی‌خودی و خودآگاهی در نوسان بود و در یک آن، کل گسترهٔ ازل تا ابد را طی می‌کرد.
این بیت اوج تجربهٔ عرفانی حضرت موسی را پس از آنکه خداوند رازهایی را در دل او نهاد، به تصویر می‌کشد. مولانا نمی‌گوید موسی چه چیزهایی شنید یا دید، بلکه حال درونی او را توصیف می‌کند که وصف‌ناپذیر است.
«بی‌خود گشتن» به معنای فنا شدن در حق و از دست دادن خودآگاهی فردی است. این همان حالتی است که عارف از وجود محدود خود فراتر رفته و به منبع هستی متصل می‌شود. «به خود آمدن» بازگشت به هوشیاری و آگاهی معمولی است. این رفت و برگشت نشان‌دهندهٔ تلاطم عظیم روحی موسی در آن لحظات است؛ او در این تجربه، میان عالم انسانی و عالم الهی در نوسان بود.
مصراع دوم، این تجربه را در بعد زمان بیان می‌کند. «پریدن از ازل سوی ابد» سفری آنی و روحانی در کل گسترهٔ وجود است، از ابتدای بی‌ابتدا تا انتهای بی‌انتها. این پرواز، نمادی از رهایی روح از قید زمان و مکان و رسیدن به یک آگاهی فراگیر و الهی است. مولانا با این تصویر، عمق و گستردگی کشف و شهودی را که نصیب موسی شده بود، بیان می‌کند و نشان می‌دهد که این تجربه ورای فهم و بیان عادی است، چنانکه در ابیات بعدی نیز بر این نکته تأکید می‌کند.
- بی‌خود گشتن
- از خود بی‌خبر شدن، حالت خلسه و فنای عرفانی، از خودی و هوشیاری عادی خارج شدن
- ازل
- آغاز بی‌آغاز، زمان بی‌ابتدا، قدیم
- ابد
- پایان بی‌پایان، زمان بی‌انتها، جاودانگی
- به خوَد آمدن
- به هوش آمدن، بازگشتن به حالت آگاهی عادی
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.