M2:1787 — گفت ای موسی از آن بگذشته‌ام / من کنون در خون دل آغشته‌ام

این بیت، پاسخ شگفت‌انگیز چوپان به موسی است. پس از آنکه خداوند موسی را به خاطر توبیخ چوپان سرزنش می‌کند، موسی نزد چوپان بازمی‌گردد تا از او دلجویی کند و به او اجازه دهد که به همان زبان ساده و بی‌ادبانهٔ خود با خدا سخن بگوید. اما چوپان پاسخی می‌دهد که نشان‌دهندهٔ یک جهش روحی عظیم است.

او می‌گوید: «از آن گذشته‌ام». یعنی آن حال و هوای ساده و صمیمی که در آن خدا را با تعبیرات مادی و انسانی می‌خواند، دیگر برایش وجود ندارد. توبیخ موسی، هرچند در ظاهر یک اشتباه بود، اما در باطن مانند تازیانه‌ای عمل کرد که اسب روح او را به پرواز درآورد. آن سرزنش، او را از عشق کودکانه به عشقی بالغانه و دردناک سوق داد. عبارت «در خون دل آغشته‌ام» به این معناست که او اکنون به مرتبه‌ای از معرفت رسیده که سرشار از درد فراق و حیرت است؛ مقامی که فراتر از کلمات و آداب و رسوم است.

در واقع، چوپان دیگر نیازی به «اجازه» موسی ندارد. او از مرحلهٔ گفت‌وگو (کلام) به مرحلهٔ وصل و شهود (حال) رسیده است. این تحول نشان می‌دهد که گاهی یک ضربهٔ سخت یا یک منع، می‌تواند سالک را صدها مرحله به پیش براند و او را از قیدوبند صورت‌ها و الفاظ آزاد کند. سخن او دیگر از جنس آن مناجات‌های پیشین نیست، بلکه سکوتی است که از وصال و فنا سرچشمه می‌گیرد.