Läs› Daftar 2› Uppenbarelsen till Musa som ursäktar herden› Vers 1799
M2:1799 — خون پلید است و به آبی می‌رود / لیک باطن را نجاست‌ها بود
M2:1799
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
نجاست‌های ظاهری مانند خون با آب شسته و پاک می‌شوند، اما آلودگی‌های باطنی و روحی را نمی‌توان با آب از بین برد و پاک کردن آن‌ها به راه دیگری نیاز دارد.
این بیت در ادامهٔ گفتگوی خداوند با موسی دربارهٔ نیایش چوپان است. خداوند به موسی توضیح می‌دهد که همان‌طور که نماز زن مستحاضه (زنی که دچار خونریزی غیرعادی است) با وجود آلودگی ظاهری‌اش پذیرفته می‌شود، ذکر و نیایش انسان‌ها نیز با وجود آلودگی به «تشبیه» و «چون و چرایی» (یعنی تلاش برای فهم خداوند با معیارهای انسانی و محدود) مورد رحمت و قبول او قرار می‌گیرد.
مولانا در این بیت این مقایسه را عمیق‌تر می‌کند. او می‌گوید نجاست ظاهری مثل خون، امری سطحی است و به‌سادگی با آب پاک می‌شود. اما نجاست‌های باطنی – مانند کبر، حسد، شرک پنهان، و محدود کردن ذات بی‌نهایت خداوند در قالب‌های ذهنی – بسیار ریشه‌دارتر و خطرناک‌تر هستند. این آلودگی‌های درونی را نمی‌توان با ابزارهای مادی و ظاهری پاک کرد.
بیت بعدی بلافاصله راه حل را نشان می‌دهد: این نجاست‌های باطن فقط با «آب لطف کردگار» (آب رحمت و عنایت الهی) پاک می‌شوند. بنابراین، این بیت بر اهمیت طهارت باطن تأکید می‌کند و یادآور می‌شود که تمرکز بیش از حد بر پاکی ظاهری، نباید ما را از آلودگی‌های بسیار جدی‌تر روح غافل کند.
- پلید
- نجس، ناپاک
- باطن
- درون، ضمیر، عالم معنا
- نجاست‌ها
- ناپاکی‌ها، آلودگی‌ها (در اینجا منظور آلودگی‌های روحی و معنوی است)
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.