Läs› Daftar 2› Hunden anfaller den blinde tiggaren› Vers 2367
M2:2367 — سگ شناسا شد که میر صید کیست / ای خدا آن نور اشناسنده چیست
M2:2367
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
مولانا با شگفتی می‌گوید حتی یک سگ نیز صاحب و ارباب خود را می‌شناسد و از خود می‌پرسد که این نورِ شناخت و معرفت که در مخلوقات وجود دارد، حقیقتاً چیست و از کجا سرچشمه می‌گیرد.
این بیت در میانهٔ داستان سگی است که به مردی نابینا حمله کرده است. مولانا از این واقعهٔ ساده به یک تأمل عمیق عرفانی می‌رسد. او ابتدا سگ‌های معمولی را با سگ‌های شکاری تعلیم‌دیده مقایسه می‌کند و می‌گوید همان‌طور که علم و آموزش، سگ را از گمراهی نجات می‌دهد و او را به موجودی مفید بدل می‌کند، معرفت نیز می‌تواند او را تا مقام اصحاب کهف بالا ببرد.
در این بیت، مولانا به اوج این مقایسه می‌رسد. او می‌گوید سگ، این توانایی را دارد که «میر صید» یا صاحب و ارباب خود را بشناسد. این «شناخت» در نظر مولانا یک پدیدهٔ عادی نیست، بلکه پرتوی از یک «نور» الهی است. پرسش «ای خدا آن نور اشناسنده چیست؟» یک پرسش استعاری است که حیرت و شگفتی گوینده را در برابر راز معرفت و شناخت نشان می‌دهد. مولانا در واقع می‌گوید اگر یک حیوان از چنین نوری برخوردار است، چرا انسان (که در این داستان نمادش مرد کور است) از شناختن صاحب و پروردگار حقیقی خود عاجز است؟ این نور، همان بصیرت و آگاهی باطنی است که فراتر از حواس ظاهری عمل می‌کند و سرچشمهٔ آن حق‌تعالی است.
- شناسا
- شناسنده، عارف، کسی که می‌شناسد
- میر صید
- امیر شکار، سرور و صاحب شکارچیان (در اینجا کنایه از صاحب سگ)
- اشناسنده
- صورت قدیمیِ «شناسنده»
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.