Läs› Daftar 2› Hunden anfaller den blinde tiggaren› Vers 2377
M2:2377 — چون ز کوری دزد دزدد کالهای / میکند آن کور عمیا نالهای
M2:2377
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
این بیت، حالِ انسانِ غافل و کوردلی را توصیف میکند که وقتی شیطان چیزی از او میدزدد، از سر ناآگاهی و بیبصیرتی، بیهدف و بیآنکه بداند دزد کیست، ناله و فریاد میکند.
مولانا در این بخش از مثنوی، انسانِ غافل از حق را به فردی نابینا تشبیه میکند. همانطور که عناصر بیجان طبیعت مانند زمین و آب و باد، خدا را میشناسند و از او فرمان میبرند، انسان با وجود داشتن عقل و حواس، از خداوند بیخبر و به غیر او مشغول است. این بیخبری، نوعی کوری معنوی است.
این بیت، تمثیل را کامل میکند: وقتی دزدی کالایی را از یک فرد نابینا میرباید، آن شخص کور فقط میتواند نالهای بیهدف و «کورکورانه» سر دهد. او نمیداند دزد کیست، چه شکلی است و به کدام سو گریخته است. فریاد او از سر استیصال و نادانی است، نه شناخت. این ناله، نماد واکنشهای بیثمر و غریزی انسانِ کوردل است. او حس میکند چیزی را از دست داده (آرامش، معنویت، حکمت)، اما چون دزدِ حقیقی یعنی نفس یا شیطان را نمیشناسد، به اشتباه دیگران را متهم میکند یا به زمین و زمان ناسزا میگوید. او نمیداند که دزد اصلی، «کحل دیده» یا همان بصیرت درونیاش را ربوده است و تا این دزد را نشناسد و با او جهاد نکند، به کالای گمشدهی خود یعنی حکمت و آرامش قلبی نخواهد رسید.
- کاله
- کالا، جنس، متاع
- عمیا
- کورکورانه، از روی کوری، جاهلانه
- ناله
- فریاد همراه با درد و زاری
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.