Läs› Daftar 2› Iblis svarar Mu'awiya igen› Vers 2683
M2:2683 — گر به سوی استخوان آید سگست / ور گیا خواهد یقین آهو رگست
M2:2683
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
این بیت می‌گوید که ماهیت درونی هر موجودی با تمایلات و انتخاب‌هایش آشکار می‌شود؛ گرایش به استخوان نشانهٔ سگ بودن و میل به گیاه نشانهٔ آهو بودن است.
این بیت در میانهٔ گفتگوی ابلیس با معاویه آمده است. ابلیس در اینجا نقش خود را نه آفرینش شر، بلکه «آشکار ساختن» ماهیت حقیقی انسان‌ها توصیف می‌کند. او خود را به محک و معیاری تشبیه می‌کند که جوهر واقعی افراد را نمایان می‌سازد.
مولانا از تمثیل یک موجود دورگه (فرزند گرگ و آهو) استفاده می‌کند تا این نکته را روشن سازد. برای فهمیدن اینکه طبیعت این موجود به کدام سو تمایل دارد، باید او را در موقعیت انتخاب قرار داد. با قرار دادن استخوان (نماد تمایلات نفسانی، حیوانی و درنده) و گیاه (نماد تمایلات لطیف، معنوی و روحانی) در برابرش، ماهیت اصلی او برملا می‌شود.
- استخوان نماد قوت نفس (غذای نفس) و امیال پست و دنیوی است.
- گیاه نماد قوت جان (غذای روح) و گرایش‌های متعالی و معنوی است.
بنابراین، این بیت آزمونی ساده را برای خودشناسی مطرح می‌کند: انتخاب‌های ما نشان‌دهندهٔ حقیقت درونی ماست. اینکه فرد به سوی شهوات و خواسته‌های نفسانی کشیده می‌شود یا به سوی معنویت و کمال، جوهر او را مشخص می‌کند. ابلیس ادعا می‌کند که کار او تنها فراهم کردن این موقعیت انتخاب است، نه مجبور کردن کسی به شرارت.
- رگست
- رگ است، از نژاد و تبار اوست.
- گیا
- گیاه، علف.
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.