Läs› Daftar 2› Iblis svarar Mu'awiya igen› Vers 2695
M2:2695 — من گواهم بر گوا زندان کجاست / اهل زندان نیستم ایزد گواست
M2:2695
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
ابلیس در دفاع از خود می‌گوید: «نقش من فقط شهادت دادن و آشکار کردن خوب و بد است. کسی که شهادت می‌دهد را زندانی نمی‌کنند. خدا گواه است که من خودم مجرم نیستم.»
این بیت بخشی از دفاعیه‌ی طولانی ابلیس در برابر معاویه است. ابلیس در اینجا استدلال می‌کند که او خالق شر و گناه نیست، بلکه تنها وسیله‌ای برای آشکار شدن آن است، درست مانند آینه‌ای که زشتی و زیبایی را بی‌طرفانه نشان می‌دهد. او می‌گوید: «من فقط یک گواهم». در نظام قضایی، گواه را به خاطر شهادتش مجازات و زندانی نمی‌کنند، بلکه این مجرم است که به زندان می‌افتد. ابلیس با این پرسش retorical (استفهام انکاری) که «بر گوا زندان کجاست؟»، بی‌گناهی خود را از نفسِ جرمی که آشکار می‌کند، اعلام می‌دارد.
در مصرع دوم، او برای تأکید بر ادعای خود، خداوند را به شهادت می‌طلبد: «ایزد گواست». این سوگند، اوج تلاش او برای تبرئه کردن خود از اتهام «منشأ شر بودن» است. او خود را صرفاً یک کارگزار و ابزار تشخیص معرفی می‌کند که خوب را از بد جدا می‌سازد، نه کسی که ذاتاً شرور و سزاوار عقوبت باشد. این بیت، نقش ابلیس را در نظام فکری مولوی، از یک نیروی مطلقاً شرور به یک «محک» یا سنگ آزمون برای تمایز انسان‌ها تغییر می‌دهد.
- بر گوا
- برای یک گواه، برای کسی که شهادت می‌دهد.
- کجاست
- در اینجا به معنی «چرا باید باشد؟» یا «چه جایگاهی دارد؟» (استفهام انکاری).
- اهل زندان
- زندانی، مجرم، کسی که سزاوار زندان است.
- ایزد
- خداوند، پروردگار.
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.