Läs› Daftar 3› Fortsättning på berättelsen om de som attackerade elefantkalven› Vers 129
M3:129 — عاقبت تو رفت خواهی ناتمام / کارهاات ابتر و نان تو خام
M3:129
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
این بیت هشداری است به کسی که تمام عمر خود را صرف کارهای دنیوی میکند؛ در نهایت، مرگ او را در حالی فرامیگیرد که هم کارهایش نیمهتمام مانده و هم خودش از نظر معنوی به کمال نرسیده است.
مولانا در این بیت، فرجام کسی را به تصویر میکشد که به جای پرداختن به امور معنوی و خودسازی، خود را غرق در کارهای بیپایان دنیوی کرده است. او عمر را به کیسهای از سکههای طلا تشبیه میکند که هر روز از آن خرج میشود و اگر جای آن با اعمال معنوی پر نشود، سرانجام تهی خواهد شد.
این بیت نتیجهٔ مستقیم آن غفلت است: مرگ به سراغ انسان میآید و او را «ناتمام» با خود میبرد. این ناتمامی دو جنبه دارد: اول اینکه کارهای دنیوی که شخص برای به سرانجام رساندنشان تلاش میکرد، نیمهکاره رها میشوند (کارهاات ابتر). دوم، و مهمتر، خودِ شخص از نظر روحی و معنوی «خام» و نپخته باقی مانده است. «نانِ خام» استعارهای قدرتمند برای انسانی است که در آتش معرفت و عشق الهی پخته نشده و به کمال انسانی خود دست نیافته است. در واقع، او فرصت زندگی را برای پختن نان وجودش از دست داده و با دستانی خالی و وجودی ناکامل از دنیا میرود.
- ناتمام
- ناقص، کاملنشده، به کمال نرسیده
- ابتر
- بریده، بیدنباله، بینتیجه، ناقص
- خام
- نپخته، ناآزموده، بیتجربه، کاملنشده
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.