Läs› Daftar 3› Förklaringen att 'Allah' i nöd är samma sak som Guds 'Labbaik'› Vers 207
M3:207 — نالهٔ سگ در رهش بی جذبه نیست / زانک هر راغب اسیر رهزنیست
M3:207
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
حتی نالهی موجودی پست مانند سگ اگر در راه خدا باشد، ناشی از کشش و جذبهی الهی است، زیرا هر سالکِ مشتاقی در معرض خطرات و موانع راه قرار دارد و نیازمند یاری است.
مولانا در این بیت بر این نکته تأکید میکند که هیچ تلاشی در راه حق، هرچند ناچیز و از سوی موجودی ظاهراً پست، بدون عنایت و کشش الهی نیست. او با استفاده از تمثیل «سگ»، که در فرهنگ عامه نماد پستی است، منظورش را به نهایت میرساند: وقتی حتی نالهی یک سگ در راه معشوق از جذبهی او سرچشمه میگیرد، پس ناله و دعای انسانی که دردمندانه خدا را میخواند، قطعاً نشانهی لبیک و توجه خداوند است.
مصرع دوم به مانعی اشاره میکند که این جذبه را ضروری میسازد: «هر راغب اسیر رهزنیست». «راغب» همان سالک و جویندهی مشتاق است و «رهزن» میتواند نفس اماره، وسوسههای شیطانی، یا تعلقات دنیوی باشد که راه را بر سالک میبندند. بنابراین، ناله و فریادخواهی سالک، واکنشی طبیعی به گرفتاری در این کمینگاههاست و همین نیاز و طلب، خود کشش و عنایت الهی را به همراه دارد. این بیت به زیبایی نشان میدهد که طلب از سوی بنده و جذب از سوی حق، دو روی یک سکهاند.
- جذبه
- کشش، جاذبه، کشش درونی از سوی حق
- زانک
- زیرا که، برای اینکه
- راغب
- مایل، مشتاق، طلبکننده
- رهزن
- راهزن، دزد سر راه، استعاره از موانع راه سلوک مانند نفس و شیطان
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.