Läs› Daftar 3› Förklaringen att 'Allah' i nöd är samma sak som Guds 'Labbaik'› Vers 230
M3:230 — حزم آن باشد که چون دعوت کنند / تو نگویی مست و خواهان منند
M3:230
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
دوراندیشی واقعی این است که وقتی اهل دنیا تو را تحویل می‌گیرند و دعوتت می‌کنند، مغرور نشوی و فکر نکنی که واقعاً به تو علاقه‌مندند.
مولانا در این بخش از مثنوی، مفهوم «حزم» یا همان دوراندیشی و احتیاط را توضیح می‌دهد. او هشدار می‌دهد که دعوت‌ها و محبت‌های اهل دنیا اغلب دامی بیش نیست. این بیت، یک تعریف روانشناختی دقیق از بی‌احتیاطی ارائه می‌دهد: انسان بی‌احتیاط کسی است که با دعوت دیگران، دچار خودشیفتگی می‌شود و با خود می‌گوید: «ببین چقدر من مهم و خواستنی هستم که این‌ها این‌چنین مست و شیفته‌ی من شده‌اند.»
این همان نقطه‌ای است که فرد در دام می‌افتد. مولانا بلافاصله در ابیات بعدی، این دعوت را به صدای فریبنده‌ای تشبیه می‌کند که صیاد برای به دام انداختن پرندگان از خود درمی‌آورد. پرنده ساده‌لوح گمان می‌کند که هم‌نوعی او را می‌خواند، اما در حقیقت، این صدا دامی برای نابودی اوست.
بنابراین، «حزم» از نظر مولانا، نوعی هوشیاری درونی است که اجازه نمی‌دهد تملق و توجه ظاهری دیگران، انسان را سرمست و از خود بی‌خود کند. انسان دوراندیش می‌داند که ارزش واقعی او در درونش است (چنانکه در بیت قبل گفته شد) و جذابیت‌های بیرونی، اغلب تله‌هایی برای غافل کردن او از این حقیقت هستند.
- حزم
- دوراندیشی، احتیاط، عاقبت‌نگری
- مست
- در اینجا به معنی سرمست، شیفته، مجذوب
- خواهان
- خواستار، طالب، کسی که چیزی یا کسی را می‌خواهد
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.