Läs› Daftar 3› Förklaringen att 'Allah' i nöd är samma sak som Guds 'Labbaik'› Vers 233
M3:233 — مرغ پندارد که جنس اوست او / جمع آید، بَر دَرَدْشان پوست او
M3:233
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
پرندههای سادهلوح فریب میخورند و به گمان اینکه آن صدای آشنا از یک دوست است، جمع میشوند و در دام صیاد میافتند و نابود میگردند.
این بیت در ادامهی تمثیل «صیاد و مرغان» آمده است. مولانا دنیا و وسوسههای آن را به صیادی تشبیه میکند که در کمین نشسته و با تقلید صدای پرندگان (صفیر) و استفاده از یک پرندهی مرده به عنوان طعمه، دیگر پرندگان را فریب میدهد.
پرندگان سادهدل و بیاحتیاط، با شنیدن صدای آشنا و دیدن طعمه، گمان میکنند که یکی از همنوعان خودشان آنها را صدا میزند. با این خیال واهی، با اشتیاق به سوی او پرواز میکنند و گرد هم میآیند. اما به محض جمع شدن، صیاد از کمینگاه بیرون میجهد و پوست از تنشان میکند و آنها را هلاک میسازد.
این تمثیل هشداری است برای سالک و هر انسان آگاهی. دعوتهای فریبندهی دنیوی، که ظاهری جذاب و آشنا دارند، در واقع دامی بیش نیستند. اگر انسان با «بیحزمی» (بدون دوراندیشی و بصیرت) به هر ندایی پاسخ دهد و فریب ظواهر را بخورد، در دام نفس و دنیا گرفتار شده و حقیقت و جوهر معنوی خود را از دست میدهد.
- جنس
- همنوع، همگروه، از یک گونه
- بَر دَرَدْشان
- پوستشان را پاره میکند، از تنشان جدا میکند
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.