Läs› Daftar 3› Liknelsen om den troendes flykt och otålighet i prövningen, jämfört med ärtans och andra nödvändigheters oro och rastlöshet i den kokande grytan, och deras försök att hoppa ut› Vers 4164
M3:4164 — آب میخوردی به بستان سبز و تر / بهراین آتش بدست آن آب خور
M3:4164
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
ای انسان (نخود)، آن آسایش و نعمتی که در گذشته داشتی، برای این بود که نیرویی برای تحمل سختیهای امروزت داشته باشی.
در این تمثیل، کدبانو (نماد خداوند یا مربی معنوی) به نخود (نماد انسان سالک) که از جوشیدن در دیگ شکایت دارد، پاسخی عمیق میدهد. این بیت به نخود یادآوری میکند که زندگی گذشتهاش در باغ، سرشار از آسایش و نعمت («آب خوردن در بستان سبز و تر») بیهدف نبوده است. آن دوران راحتی و رشد، در واقع ذخیرهسازی نیرویی برای مواجهه با آزمون دشوار کنونی، یعنی «آتش» رنج و سختی، بوده است.
مولانا در اینجا به یکی از اصول بنیادین عرفان اشاره میکند: نعمتها و سختیها در زندگی انسان به هم پیوستهاند. آسایش گذشته، مقدمهای برای پایداری در برابر بلایای امروز است و صبر در برابر سختیهای امروز، راه را برای رسیدن به کمال و مرتبهای بالاتر هموار میکند. خداوند ابتدا با رحمت خود (آب) بنده را میپروراند تا سرمایهی وجودی لازم برای تحمل قهر و امتحان (آتش) را پیدا کند. بنابراین، رنج فعلی نه تنها مجازات نیست، بلکه مرحلهی ضروری برای به فعلیت رساندن استعدادهایی است که در دوران آسایش کسب شدهاند.
- بستان
- باغ، گلستان
- تر
- تازه، باطراوت، شاداب
- بهرِ
- برایِ، به خاطرِ
- بدست
- به دست بیاور، تحمل کن، بچش (در اینجا به معنی تحمل کردن و پذیرفتن است)
- آب خور
- آب خوردن، نوشیدن آب
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.