Läs Daftar 6 Bön och sökande av skydd hos Gud från valets frestelse och från frestelsen av valets orsaker, ty himlarna och jordarna klagade och fruktade valet och valets orsaker. Och mänsklighetens skapelse blev förälskad i att söka sitt eget val och valets orsaker, liksom en sjuk person ser sig själv med mindre val och önskar hälsa, som är orsaken till val, så att hans val ökar. Och han önskar en position så att hans val ökar. Och den plats där Guds vrede drabbade tidigare nationer var överflödet av val och valets orsaker. Man har aldrig sett en fattig farao. Vers 213

M6:213 — تا بکی این ابتلا یا رب مکن / مذهبی‌ام بخش و ده‌مذهب مکن

تا بکی این ابتلا یا رب مکنمذهبی‌ام بخش و ده‌مذهب مکن
✦ Rendera denna beyt på Svenska

M6:213

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — från hans inspelade Masnavi-föreläsningar

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: پروردگارا، این آزمایش‌ها و گرفتاری‌ها تا کی؟ چنین با من مکن! به من یک راه و مذهب عطا کن و مرا در میان ده‌ها راه و مذهب سرگشته مگردان. معنا: مولانا در این بیت از کثرت انتخاب‌ها و ابتلاهای ناشی از اختیار آدمی به خداوند شکوه می‌کند و از او یک راه روشن و واحد می‌طلبد تا از سرگشتگی و خطرات گزینش‌های نادرست در امان باشد.

شرح

در این بیت، مولانا سخنی بر زبان می‌آورد که در نگاه نخست، شاید غریب بیاید. او نه از جبر، که از اختیار می‌نالد. ما عموماً از تنگنای جبر و محدودیت‌هایی که تقدیر بر ما تحمیل می‌کند، گلایه می‌کنیم؛ اما مولانا اینجا از آن سوی سکه، از باری که اختیار بر دوش آدمی می‌نهد، می‌گریزد و آن را به درگاه الهی بازپس می‌زند. او می‌گوید: «تا بکی این ابتلا یا رب مکن، مذهبی‌ام بخش و ده‌مذهب مکن.» این درخواستی است که من را بیازمای، ده راه و صد گزینه پیش پای من مگذار که در انتخاب آن‌ها حیران و سرگردان بمانم و عاقبت به خطا افتم.

از دید من، وقتی مولانا در اینجا از «اختیار» سخن می‌گوید، منظور بیش از آنکه مختاریت ذاتی آدمی باشد—که حتی در بند و زندان نیز پابرجاست—قدرت انتخاب میان گزینه‌های متکثر است. او نه می‌خواهد قوهٔ انتخاب از او ستانده شود، بلکه تمنای آن دارد که «قدرت» او برای گزینش، معطوف به تنها یک راه و یک گزینهٔ درست باشد؛ نه اینکه هزاران راه کج و معوج پیش روی او گشوده شود و او را به ورطهٔ هلاکت اندازد. این طلبِ یک مذهب در برابر ده‌مذهب، در واقع طلبِ صراط مستقیم است، طلبِ یکتاپرستی در عمل و توحید در مسیر زندگی.

مولانا به‌خوبی واقف است که در اختیار، «آفت‌ها» نهفته است. آفتی که گاه موجب هلاکت می‌شود، زیرا ممکن است انسان بر اثر انتخاب یک گزینهٔ بد، تمام پیامدهای سوء آن را متحمل شود. او می‌خواهد از همین ابتدا، از این بار سنگین اختیار و قدرتِ گزینش رها شود و راه مستقیم را از خداوند طلب می‌کند تا بدون سرگشتگی و خطا، به مقصد عالی خود برسد. این نه شکوه از بی‌عدالتی تقدیر، بلکه تمنایی عمیق برای هدایت و دستگیری الهی در میانهٔ حیرت انتخاب‌هاست؛ درخواستی برای سادگی و یقین در مسیری که به کمال می‌انجامد. این بیت نشان می‌دهد که مولانا، در اوج معرفت و توحید، بار مسئولیت اختیار را بیش از جبر، سنگین و خطرساز می‌داند و به این دلیل از آن به خداوند پناه می‌برد.

نکات کلیدی

  • شکوه مولانا در این بیت از اختیار است، نه جبر — بر خلاف انتظار عام.
  • او از خداوند طلب یک راه مستقیم و روشن می‌کند تا از سرگشتگی و کثرت گزینه‌ها در امان بماند.
  • «اختیار» در اینجا به معنای «قدرت انتخاب» میان گزینه‌های فراوان است که خود حامل آفت‌ها و خطراتی است.
  • این درخواست، نه برای سلب اراده، بلکه برای تحدید قدرت انتخاب و رهایی از بار مسئولیت انتخاب‌های متعدد است.
  • مولانا در پی یقینی است که کثرت راه‌ها را به یک مقصد واحد و امن فروبکاهد.
  • این بیت تمنایی عمیق برای هدایت الهی و سادگی مسیر زندگی است، نه گله از تقدیر.

Sources: d6-s07 · 18:10:00 d6-s07 · 19:41:00 d6-s29 · 00:51:42

به زبانِ تو — Ditt språk · AI

Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad

Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.

Vad läsare har frågat

Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.