Läs› Daftar 6› Den främlingens kännedom om muhasibens död, hans ånger över att ha förlitat sig på skapelsen och att ha satt sitt hopp till skapelsens gåvor, hans erinran om Guds välsignelser och hans omvändelse till Gud från sin synd: ”... sedan de som är otrogna likställer andra med sin Herre.”› Vers 3162
M6:3162 — حق چو بخشش کرد بر اهل نیاز / با عطا بخشیدشان عمر دراز
M6:3162
شرحِ سروش — från hans inspelade Masnavi-föreläsningar
این متن بر پایهٔ سخنرانیهای ضبطشدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.
ترجمه و معنا
ترجمه به فارسی روان: آنگاه که خداوند بر نیازمندان بخشش کرد، با آن عطا به ایشان عمری دراز بخشید. معنا: این بیت میگوید که عطای حقیقی خداوند به نیازمندان، نه فقط مال و متاع، بلکه عمری با برکت و کیفیتی از حیات است.
شرح
«حق چو بخشش کرد بر اهل نیاز / با عطا بخشیدشان عمر دراز». در این بیت، مولانا عمق نگاه خود را به مفهوم «رزق» و «بخشایش» آشکار میکند. پیش از این، از تجلی «عکس» حق و «عکس» ما در عالم سخن گفتیم، و تأکید شد که عطای خسان، هرچند به ظاهر افزون از ریگ باشد، اما چون «مردهریگ»یست که بیوفا و ناپایدار است. اینها همه سایه و پژواکاند؛ «عکس آخر چند پاید در نظر؟» باید «اصلبینی» پیشه کرد. در اینجا، مولانا به این اصل میپردازد که عطای حقیقی و پایدار از جانب حضرت حق میآید. اما نکته مهم این است که این عطا صرفاً مال و خوراک نیست که عموم مردم آن را رزق میپندارند. مولانا افق معنایی «رزق» را بسی فراتر میبرد. رزق الهی شامل عمری دراز و با برکت است؛ شامل دوستان خوب، فکری نیکو و خانوادهای صالح است. اینها همه، رزقهای ارزشمند و ماندگاری هستند که از منبع اصلی وجود و از «حق» به اهل نیاز میرسد. این بخشش با عطا، نه یک وعده زودگذر، بلکه بخشش عمریست که خود پایداری و کیفیت دارد. به همین دلیل است که خداوند «محییالموتی» است و باید به سوی او شتافت، چرا که اوست که حیات حقیقی و معانی پایدار را عطا میکند. این تذکریست به ما که چشم از ظواهر فریبنده برداریم و به سرچشمه اصلی هر خیر و برکتی بنگریم.
نکات کلیدی
- رزق حقیقی خداوند فراتر از مال و متاع است؛ شامل برکت، کیفیت زندگی، دوستان خوب و اندیشه نیکوست.
- عطای الهی، برخلاف بخششهای گذرا و ناپایدار انسانی، پایدار و با دوام است.
- باید در پی «اصل» بخشش بود، نه «عکس» و سایههای آن در این دنیا.
- عمر دراز و با برکت، خود یک رزق عظیم الهی برای اهل نیاز است.
Sources: d6-s70 · 30:57 d6-s70 · 31:07 d6-s70 · 31:28
This text was reconstructed from Dr. Abdolkarim Soroush's recorded Masnavi lectures. It has not been reviewed and approved by him.
Translation & meaning
Translation: When the Truth bestowed generosity upon the needy, / With that gift, He granted them long life. Meaning: This verse conveys that God's true gift to those in need is not merely material wealth, but a long and blessed life, imbued with enduring quality.
Explanation
"When the Truth bestowed generosity upon the needy, / With that gift, He granted them long life." In this verse, Mowlana unveils his profound understanding of "rizq" (sustenance) and "bestowal." Prior to this, we spoke of the manifestation of the "reflection" (ʿaks) of God and our own selves in the world, and it was stressed that the generosity of the lowly, though seemingly more abundant than sand, is ultimately but an "inheritance" (mordeh-rig)—fleeting and unfaithful. These are all shadows and echoes; "how long does a reflection last in the sight?" One must cultivate "seeing the origin" (asl-bīni). Here, Mowlana addresses this origin, asserting that true and enduring bestowal comes from the Divine Truth (Haqq). The crucial point, however, is that this gift is not merely wealth or provisions, which most people mistake for sustenance. Mowlana expands the semantic horizon of "rizq" far beyond the material. Divine sustenance includes a long and blessed life; it encompasses good friends, noble thoughts, and a virtuous family. These are all invaluable and lasting forms of sustenance that flow from the original source of existence, from Haqq, to those in need. This gift, endowed with ʿatāʾ (generosity), is not a fleeting promise, but the granting of a life that inherently possesses durability and quality. It is for this reason that God is the "Reviver of the Dead" (Mūḥyī al-Mawtā) and one must hasten towards Him, for it is He alone who bestows true life and enduring meaning. This serves as a reminder for us to avert our gaze from deceptive appearances and look towards the true wellspring of all goodness and blessing.
Key takeaways
- God's true sustenance extends beyond material wealth; it includes blessings, quality of life, good friends, and noble thoughts.
- Divine bestowal, unlike transient and unreliable human gifts, is enduring and lasting.
- One must seek the 'origin' of generosity, not its 'reflection' or shadows in this world.
- A long and blessed life is itself a profound divine sustenance for those in need.
Sources: d6-s70 · 30:57 d6-s70 · 31:07 d6-s70 · 31:28
به زبانِ تو — Ditt språk · AI
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.