Läs› Daftar 6› Beskrivning av hur gnostikern söker hjälp från den eviga livets källa och blir oberoende av att söka hjälp och dras till källor med opålitligt vatten. Tecknet på detta är att han avstår från förvillelsens boning, ty när människan litar på dessa källors hjälper, blir hon ständigt svag i sökandet efter den bestående källan. En vattenkanal inuti din själ behövs, för av lån öppnas ingen dörr för dig. En vattenkälla inuti huset är bättre än en bäck som kommer utifrån.› Vers 3614

M6:3614 — هی بیا من طمعها دارم ز تو / گویدش رو رو که بیزارم ز تو

هی بیا من طمعها دارم ز توگویدش رو رو که بیزارم ز تو
✦ Rendera denna beyt på Svenska

M6:3614

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — från hans inspelade Masnavi-föreläsningar

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: انسان فریب‌خورده به شیطان می‌گوید: «هی بیا، من از تو امیدها دارم.» شیطان در جواب می‌گوید: «رو، رو که از تو بیزارم.» معنا: این بیت اوج درماندگی انسان فریب‌خورده و بی‌رحمی شیطان است؛ در لحظهٔ خطر، شیطان از وعده‌های خود می‌گذرد و از انسان تبری می‌جوید و او را تنها می‌گذارد.

شرح

این بیت، اوج تراژدی فریب‌خوردگی انسان را به تصویر می‌کشد، هنگامی که شیطان به او وعده‌های دروغین داده و او را به میدان خطر فرستاده است. مثنوی به ما می‌آموزد که این جهان، «دارالغرور» است، سرزمینی که اساساً برپایهٔ خدعه و فریب بنا شده است. زشتی‌ها در چشم ما زیبا جلوه می‌کنند و نفس اماره، که خود شیطان است، راهبر این فریب می‌شود.

شیطان به آدمی نزدیک می‌شود، همان‌طور که در قرآن کریم هم آمده است، و او را به ناسپاسی و کفران ترغیب می‌کند. او زشتی‌ها را در نگاه انسان می‌آراید و به او وعده‌هایی دروغین می‌دهد: «من تو را یاری خواهم داد، با تو هستم، در خطرها پیشاپیش تو خواهم رفت. گاهی سپر تو می‌شوم، گاهی تیرت. یار و یاور تو در تنگنا هستم و جانم را فدایت می‌کنم؛ تو رستم هستی، شیری هستی، پس مردانه باش!» این چنین بادی در آستین آدمی می‌اندازد، دلش را شیر می‌کند و او را به دل خطرها می‌فرستد.

اما فاجعه آنجاست که خطر واقعی رخ می‌نماید. در این لحظه، شیطان بی‌هیچ درنگی پشت می‌کند. آنگاه که انسان قدم در خندق بلا نهاده و چاره‌ای جز فریاد ندارد، شیطان با قاه‌قاه خنده برمی‌خیزد، به مسخره‌اش می‌گیرد و به او پشت می‌کند. در اینجاست که انسان فریب‌خورده، که خود را در چاه خطر یافته، با التماس رو به شیطان می‌کند و می‌گوید: «هی بیا! من از تو طمع‌ها دارم.» اما شیطان بی‌اعتنا و بی‌رحمانه پاسخ می‌دهد: «رو رو که بیزارم ز تو!»

این بیزاری شیطان، نکته‌ای کلیدی دارد. او در توجیه کار خود می‌گوید: «تو از عدل کردگار نترسیدی، اما من می‌ترسم! پس دست از من بدار.» این اعتراف، عمق پستی شیطان را نشان می‌دهد؛ او نه از سر دلسوزی، که از ترس مجازات الهی، از قربانی خود تبرّی می‌جوید و می‌گریزد. از نظر مولانا، در روز قیامت، هم فاعل (فریب‌کار) و هم مفعول (فریب‌خورده) در این معامله زیانکارند. هر دو «رو سیاه‌اند و حریف سنگسار»، و در «بئس المهاد» یعنی بدترین جایگاه قرار می‌گیرند. این سرانجام نهایی کسانی است که به جای دست آویختن به دامن مردان حق، به وعده‌های پوچ شیطان دل می‌بندند و در سرای فریب، خود را به دست نیرنگ می‌سپارند.

نکات کلیدی

  • دنیا «دارالغرور» است: سرزمینی پر از فریب و نیرنگ که زشتی‌ها را زیبا نشان می‌دهد.
  • فریب‌کاری شیطان با وعده‌های دروغین آغاز می‌شود: او انسان را به سوی گناه می‌کشاند و خود را حامی او معرفی می‌کند.
  • نقطهٔ اوج فریب، لحظهٔ پشت کردن شیطان است: وقتی خطر واقعی فرامی‌رسد، او قربانی خود را رها می‌کند و به مسخره‌اش می‌گیرد.
  • اعتراف شیطان به ترس از عدل الهی: او نه از سر دلسوزی، که از ترس مجازات، از فریب‌خورده تبرّی می‌جوید.
  • سرنوشت مشترک فاعل و مفعول فریب: در قیامت، هم فریب‌کار و هم فریب‌خورده، هر دو رو سیاه و مجازات‌خواهند بود.

Sources: d6-s80 · 00:02:22 d6-s80 · 00:03:34 d6-s80 · 00:05:06 d6-s79 · 56:03:33

❋

به زبانِ تو — Ditt språk · AI

❋

Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad

Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.

Vad läsare har frågat

Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.