Läs Daftar 6 Fågelns diskussion med jägaren om asketism och betydelsen av den asketism som Profeten (frid vare med honom) förbjöd sin umma, nämligen: Det finns ingen asketism i islam. Vers 514

M6:514 — هر خری کز کاروان تنها رود / بر وی آن راه از تعب صدتو شود

هر خری کز کاروان تنها رودبر وی آن راه از تعب صدتو شود
✦ Rendera denna beyt på Svenska

M6:514

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — från hans inspelade Masnavi-föreläsningar

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: هر خری که از کاروان تنها برود، آن راه بر او از سختی صد برابر دشوارتر شود.

معنا: مولانا می‌گوید که هر کس در مسیر زندگی و طریقت تنها گام بردارد، سختی‌های راه بر او چندین برابر می‌شود و دچار ملالت و کندی می‌گردد.

شرح

این بیت، از جمله ابیاتِ تأکیدکننده‌ی مولانا بر اهمیت جمعیت و همراهی در سلوک معنوی است، و من این را به غایت مهم می‌دانم. مولانا در اینجا قاطعانه می‌گوید که بر خلافِ پاره‌ای آموزه‌ها که عزلت و انزوا را می‌ستایند، راهِ حقیقیِ عشق و عرفان، با جمعیت و همراهی گشوده می‌شود. او با یک تمثیلِ ظاهراً ساده، اما عمیق، به سراغ «خر» می‌رود. خری که «با غلیظی» و «شعور اندک» شناخته می‌شود، با این حال، حتی او نیز در جمعِ یارانِ خویش نشاط و قوت می‌یابد.

من معتقدم مولانا در اینجا می‌خواهد بگوید که اگر موجودی با آن سطح از فهم و لطافت، از همراهی جمعیت نشاط می‌گیرد و مسیرش صدچندان هموارتر می‌شود، چگونه ممکن است انسانِ سالک، از این قاعده مستثنی باشد؟ او به صراحت می‌گوید: «هر خری کز کاروان تنها رود / بر وی آن راه از تعب صدتو شود.» این «صدتو شدن» راه، تنها به معنای طولانی‌تر شدن مسیر نیست؛ بلکه اشاره به تشدیدِ تعب و سختی و کندیِ حرکت دارد. سالک تنها، دائم باید چوب بخورد، سیخ بخورد، با کاهلی و ملالت راه برود، در حالی که در جمع، حرکت گرم و بانشاط می‌شود و رفیقان یکدیگر را به دنبال خود می‌کشانند. عزم سست نمی‌شود و انگیزه‌ای مضاعف پدید می‌آید.

سخن مولانا در اینجا یک نصیحتِ عمیق اخلاقی-عرفانی است: «مر تو را می‌گوید آن خر خوش شنو / گر نه‌ای خر همچنین تنها مرو.» او با طنزِ خاصِ خود می‌گوید: اگر تو به زعم خودت انسان فرهیخته‌ای هستی و مانند خر، «غلیظ» نیستی، پس چرا مانند او راه تنها را برمی‌گزینی؟ تو که از خری کم‌تر نیستی! این یک دعوت صریح است به اینکه هر سودی که سالک در تنهایی می‌برد، صد برابر آن را در میان یک جمعیت بانشاط، همدل و همراه خواهد برد. حتی پیامبران هم، برای جمع‌آوری یاران، معجزه می‌کردند؛ نه برای اثبات صدق خویش، بلکه برای قهر دشمنان و به ائتلاف کشاندن قلوب، تا کاروانِ هدایتْ، تنها نماند. این بدان معناست که در این راه، جمع‌جویی، حتی برای برترین انسان‌ها نیز ضروری است.

نکات کلیدی

  • سفر معنوی در تنهایی، صد برابر دشوارتر و ملال‌آورتر است.
  • نشاط، قوت و پیشرفت در مسیر طریقت، با همراهی و جمعیت حاصل می‌شود.
  • مولانا بر خلاف رهبانیت، به هم‌گامی با دیگر سالکان تأکید دارد.
  • حتی موجودات به ظاهر ساده نیز در جمع، نشاط و سرعت بیشتری می‌یابند.
  • انتخاب تنهایی در این راه، غفلت از حکمتی است که حتی «خر» آن را می‌شناسد.

Sources: d6-s12 · 00:12:35 d6-s12 · 00:13:50 d6-s12 · 00:15:17

به زبانِ تو — Ditt språk · AI

Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad

Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.

Vad läsare har frågat

Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.