Läs› Daftar 6› Poetens anmärkning i syfte att kritisera Aleppos shiiter› Vers 803
M6:803 — ور همیبیند چرا نبود دلیر / پشتدار و جانسپار و چشمسیر
M6:803
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
این بیت یک پرسش بلاغی است: اگر دلِ انسان واقعاً حقیقتِ معنوی و حیاتِ جاویدان را میبیند، چرا آثار این دیدن در رفتار او پیدا نیست و او فردی شجاع، فداکار و وارسته نمیشود؟
مولانا در این بخش از زبان یک شاعر سنی، شیعیان حلب را برای شیوهی عزاداریشان نقد میکند. او استدلال میکند که اگر شهادت امام حسین و یارانش را رسیدن به وصال معشوق و حیات ابدی میدانید، پس این رویداد جای شادی دارد نه سوگواری. این بیت، نقطهی اوج این استدلال است.
مولانا میگوید ایمان حقیقی و «دیدن» قلبی، الزاماً به تغییر در منش و رفتار بیرونی میانجامد. کسی که به چشم دل، بقای روح و پاداش الهی را میبیند، دیگر از مرگ و فداکاری در راه حق نمیترسد و «دلیر» میشود. او «پشتدار» و حامی حقیقت خواهد بود و در این راه از نثار جانش («جانسپار») ابایی ندارد. مهمتر از همه، چنین فردی «چشمسیر» میشود؛ یعنی نگاهش از دلبستگیهای حقیر دنیوی فراتر میرود و به غنای معنوی میرسد. در واقع، فقدان این صفات در یک فرد، بهترین گواه بر این است که ادعای او مبنی بر دیدن حقیقت، توخالی است و دل او هنوز به «خاک کهن» (دنیای مادی) چسبیده است.
- ور
- مخفف «و اگر»
- همیبیند
- میبیند (شکل کهن فعل استمراری)
- پشتدار
- پشتیبان، حامی، کسی که پشت دیگری میایستد
- جانسپار
- جاننثار، فداکار، کسی که جانش را فدا میکند
- چشمسیر
- قانع، کسی که به داشتههای اندک راضی است و طمع ندارد؛ بینیاز از دنیا
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.