Divan-e Shams› Ghazal 1263› Beyt 2 ← föregående · nästa →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۲۶۳

  1. گه می‌فتد از این سو گه می‌فتد از آن سو آن کس که مست گردد خود این بود نشانش

G1263:2

Ditt språk

Ingen återgivning på ditt språk ännu — den skapas för hela ghazalen på en gång:

Kommentar till denna beyt

Inte skriven ännu — en närläsning av denna beyt i sin ghazal:

Hela ghazalen ↗

  1. 1 سرمست شد نگارم بنگر به نرگسانش·مستانه شد حدیثش پیچیده شد زبانش
  2. 2 گه می‌فتد از این سو گه می‌فتد از آن سو·آن کس که مست گردد خود این بود نشانش
  3. 3 چشمش بلای مستان ما را از او مترسان·من مستم و نترسم از چوب شحنگانش
  4. 4 ای عشق الله الله سرمست شد شهنشه·برجه بگیر زلفش درکش در این میانش
  5. 5 اندیشه‌ای که آید در دل ز یار گوید·جان بر سرش فشانم پرزر کنم دهانش
  6. 6 آن روی گلستانش وان بلبل بیانش·وان شیوه‌هاش یا رب تا با کیست آنش
  7. 7 این صورتش بهانه‌ست او نور آسمانست·بگذر ز نقش و صورت جانش خوشست جانش
  8. 8 دی را بهار بخشد شب را نهار بخشد·پس این جهان مرده زنده‌ست از آن جهانش

ganjoor: sh1263 · public domain