Divan-e Shams Ghazal 130 Beyt 7 ← föregående · nästa →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۳۰

  1. از دیده به دیده باده‌ای ده تا خود نشود خبر دهان را

G130:7

Ditt språk

Ingen återgivning på ditt språk ännu — den skapas för hela ghazalen på en gång:

Kommentar till denna beyt

Inte skriven ännu — en närläsning av denna beyt i sin ghazal:

Hela ghazalen ↗

  1. 1 بیدار کنید مستیان را·از بهر نبیذ همچو جان را
  2. 2 ای ساقی باده بقایی·از خم قدیم گیر آن را
  3. 3 بر راه گلو گذر ندارد·لیکن بگشاید او زبان را
  4. 4 جان را تو چو مشک ساز ساقی·آن جان شریف غیب دان را
  5. 5 پس جانب آن صبوحیان کش·آن مشک سبک دل گران را
  6. 6 وز ساغرهای چشم مستت·درده تو فلان بن فلان را
  7. 7 از دیده به دیده باده‌ای ده·تا خود نشود خبر دهان را
  8. 8 زیرا ساقی چنان گذارد·اندر مجلس می نهان را
  9. 9 بشتاب که چشم ذره ذره·جویا گشتست آن عیان را
  10. 10 آن نافه مشک را به دست آر·بشکاف تو ناف آسمان را
  11. 11 زیرا غلبات بوی آن مشک·صبری بنهشت یوسفان را
  12. 12 چون نامه رسید سجده‌ای کن·شمس تبریز درفشان را

ganjoor: sh130 · public domain