Divan-e Shams Ghazal 197 Beyt 8 ← föregående · nästa →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۹۷

  1. جان‌ها شمار ذره معلق همی‌زنند هر یک چو آفتاب در افلاک کبریا

G197:8

Ditt språk

Ingen återgivning på ditt språk ännu — den skapas för hela ghazalen på en gång:

Kommentar till denna beyt

Inte skriven ännu — en närläsning av denna beyt i sin ghazal:

Hela ghazalen ↗

  1. 1 ای بنده بازگرد به درگاه ما بیا·بشنو ز آسمان‌ها حی علی الصلا
  2. 2 درهای گلستان ز پی تو گشاده‌ایم·در خارزار چند دوی ای برهنه پا
  3. 3 جان را من آفریدم و دردیش داده‌ام·آن کس که درد داده همو سازدش دوا
  4. 4 قدی چو سرو خواهی در باغ عشق رو·کاین چرخ کوژپشت کند قد تو دوتا
  5. 5 باغی که برگ و شاخش گویا و زنده‌اند·باغی که جان ندارد آن نیست جان فزا
  6. 6 ای زنده زاده چونی از گند مردگان·خود تاسه می نگیرد از این مردگان تو را
  7. 7 هر دو جهان پر است ز حی حیات بخش·با جان پنج روزه قناعت مکن ز ما
  8. 8 جان‌ها شمار ذره معلق همی‌زنند·هر یک چو آفتاب در افلاک کبریا
  9. 9 ایشان چو ما ز اول خفاش بوده‌اند·خفاش شمس گشت از آن بخشش و عطا

ganjoor: sh197 · public domain