Divan-e Shams Ghazal 2177 Beyt 2 ← föregående · nästa →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۲۱۷۷

  1. همه گردن کشان شیردل را کشیده سوی خود بی‌اختیار او

G2177:2

Ditt språk

Ingen återgivning på ditt språk ännu — den skapas för hela ghazalen på en gång:

Kommentar till denna beyt

Inte skriven ännu — en närläsning av denna beyt i sin ghazal:

Hela ghazalen ↗

  1. 1 خزان عاشقان را نوبهار او·روان ره روان را افتخار او
  2. 2 همه گردن کشان شیردل را·کشیده سوی خود بی‌اختیار او
  3. 3 قطار شیر می‌بینم چو اشتر·به بینیشان درآورده مهار او
  4. 4 مهارش آنک حاجتمندشان کرد·ز خوف و حرصشان کرده نزار او
  5. 5 گران جانتر ز عنصرها نه خاک است·سبک کرد و ببرد از وی قرار او
  6. 6 از آب و آتش و از باد این خاک·سبکتر شد چو برد از وی وقار او
  7. 7 به خاک آن هر سه عنصر را کند صید·به گردون می‌کند آهو شکار او
  8. 8 یکی کاهل نخواهد رست از وی·که یک یک را کند دربند کار او
  9. 9 ز خاک تیره کاهلتر نباشی·به زیر دم او بنهاد خار او
  10. 10 عصا زد بر سر دریا که برجه·برآورد از دل دریا غبار او
  11. 11 عصا را گفت بگذار این عصایی·همی‌پیچد بر خود همچو مار او
  12. 12 برآرد مطبخ معده بخاری·بسازد جان و حسی زان بخار او
  13. 13 ز تف دل دگر جانی بسازد·که تا دارد از آن جان ننگ و عار او
  14. 14 زهی غیرت که بر خود دارد آن شه·که سلطان هم وی است و پرده دار او
  15. 15 زهی عشقی که دارد بر کفی خاک·که گاهش گل کند گه لاله زار او
  16. 16 کند با او به هر دم یک صفت یار·ز جمله بسکلد در اضطرار او
  17. 17 که تا داند که آن‌ها بی‌وفااند·بداند قدر این بگزیده یار او
  18. 18 عجایب یار غاری گردد او را·که یار او باشد و هم یار غار او
  19. 19 زبان بربند و بگشا چشم عبرت·که بگشاده‌ست راه اعتبار او

ganjoor: sh2177 · public domain