Divan-e Shams Ghazal 2447 Beyt 6 ← föregående · nästa →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۲۴۴۷

  1. گر نیک و بد نزد خدا یک سان بدی در ابتلا با جبرئیل ماه رو ابلیس هم سیماستی

G2447:6

Ditt språk

Ingen återgivning på ditt språk ännu — den skapas för hela ghazalen på en gång:

Kommentar till denna beyt

Inte skriven ännu — en närläsning av denna beyt i sin ghazal:

Hela ghazalen ↗

  1. 1 یک ساعت ار دو قبلکی از عقل و جان برخاستی·این عقل ما آدم بدی این نفس ما حَوّاستی
  2. 2 ور آدم از ایوان دل درنامدی در آب و گل·تدریس با تقدیس او بالاتر از اسماستی
  3. 3 ور لانسلم گوی ظن اسلمت گفتی چون خلیل·نفس چو سایه سرنگون خورشید سربالاستی
  4. 4 ور هستی تن لا شدی این نفس سربالا شدی·بعد از تمامی لا شدن در وحدت الاستی
  5. 5 گر ضعف و سستی نیستی در دیده خفاش تن·بر جای یک خورشید صد خورشید جان افزاستی
  6. 6 گر نیک و بد نزد خدا یک سان بدی در ابتلا·با جبرئیل ماه رو ابلیس هم سیماستی
  7. 7 ور رازدارستی بشر پیدا نکردی خیر و شر·هر چه که ناپیداستش بر وی همه پیداستی
  8. 8 این حس چون جاسوس ما شد بسته و محبوس ما·چون می‌نبیند اصل را ای کاشکی اعماستی
  9. 9 بنشسته حس نفس خس نزدیک کاسه چون مگس·گر کاسه نگزیدی مگس در حین مگس عنقاستی
  10. 10 استاره‌ها چون کاس‌ها مانند زرین طاس‌ها·آراستش بر طامعان ای کاشکی ناراستی
  11. 11 خاموش باش اندیشه کن کز لامکان آید سخن·با گفت کی پردازیی گر چشم تو آن جاستی
  12. 12 از شمس تبریزی ببین هر ذره را نور یقین·گر ذوق در گفتن بدی هر ذره‌ای گویاستی

ganjoor: sh2447 · public domain