Divan-e Shams› Ghazal 692› Beyt 4 ← föregående · nästa →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۶۹۲
- ای خوب مناز کاندر آن گور بس شیرینست لا چو فرهاد
G692:4
Ditt språk
Ingen återgivning på ditt språk ännu — den skapas för hela ghazalen på en gång:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Kommentar till denna beyt
Inte skriven ännu — en närläsning av denna beyt i sin ghazal:
Hela ghazalen ↗
- 1 رفتیم بقیه را بقا باد·لابد برود هر آنک او زاد
- 2 پنگان فلک ندید هرگز·طشتی که ز بام درنیفتاد
- 3 چندین مدوید کاندر این خاک·شاگرد همان شدست کاستاد
- 4 ای خوب مناز کاندر آن گور·بس شیرینست لا چو فرهاد
- 5 آخر چه وفا کند بنایی·کاستون ویست پارهای باد
- 6 گر بد بودیم بد ببردیم·ور نیک بدیم یادتان باد
- 7 گر اوحد دهر خویش باشی·امروز روان شوی چو آحاد
- 8 تنها ماندن اگر نخواهی·از طاعت و خیر ساز اولاد
- 9 آن رشته نور غیب باقیست·کانست لباب روح اوتاد
- 10 آن جوهر عشق کان خلاصهست·آن باقی ماند تا به آباد
- 11 این ریگ روان چو بیقرارست·شکل دگر افکنند بنیاد
- 12 چون کشتی نوحم اندر این خشک·کان طوفانست ختم میعاد
- 13 زان خانه نوح کشتیی بود·کز غیب بدید موج مرصاد
- 14 خفتیم میانه خموشان·کز حد بردیم بانگ و فریاد
ganjoor: sh692 · public domain