Divan-e Shams› Ghazal 996› Beyt 3 ← föregående · nästa →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۹۹۶
- شانه نبود او که به مویی شکست دانه نبود او که زمینش فشرد
G996:3
Ditt språk
Ingen återgivning på ditt språk ännu — den skapas för hela ghazalen på en gång:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Kommentar till denna beyt
Inte skriven ännu — en närläsning av denna beyt i sin ghazal:
Hela ghazalen ↗
- 1 گفت کسی خواجه سنایی بمرد·مرگ چنین خواجه نه کاریست خرد
- 2 کاه نبود او که به بادی پرید·آب نبود او که به سرما فسرد
- 3 شانه نبود او که به مویی شکست·دانه نبود او که زمینش فشرد
- 4 گنج زری بود در این خاکدان·کو دو جهان را بجوی میشمرد
- 5 قالب خاکی سوی خاکی فکند·جان خرد سوی سماوات برد
- 6 جان دوم را که ندانند خلق·مغلطه گوییم به جانان سپرد
- 7 صاف درآمیخت به دردی می·بر سر خم رفت جدا شد ز درد
- 8 در سفر افتند به هم ای عزیز·مرغزی و رازی و رومی و کرد
- 9 خانه خود بازرود هر یکی·اطلس کی باشد همتای برد
- 10 خامش کن چون نقط ایرا ملک·نام تو از دفتر گفتن سترد
ganjoor: sh996 · public domain