Хондан› Дафтар 1› Тафсири "Мо шоаллоҳу кона"› Байт 1896
M1:1896 — خاصه هر شب جمله افکار و عقول / نیست گردد غرق در بحر نغول
M1:1896
Маъно · به زبانِ تو — Забони шумо · AI
این بیت به پدیدهٔ خواب اشاره می‌کند و می‌گوید هر شب تمام افکار و قوای عقلانی ما در دریای ناآگاهی و نیستی موقت غرق و ناپدید می‌شوند.
این بیت بخشی از گفتار مولانا دربارهٔ قدرت مطلق خداوند در آفرینش و میراندن است. او خواب را به عنوان یک مثال روزمره از این قدرت الهی به کار می‌گیرد. همان‌طور که خداوند هر لحظه کاروان‌هایی را از «عدم» به «هستی» می‌آورد، هر شب نیز به طور خاص، تمام افکار، اندیشه‌ها و توانایی‌های عقلانی ما در دریایی عمیق و ناشناخته که مولانا آن را «بحر نغول» (دریای نیستی یا فراموشی) می‌نامد، غرق و محو می‌شوند.
این «نیست شدن» در خواب، یک مرگ موقت است که در آن آگاهی و هوشیاری روزانه از بین می‌رود. این پدیده، نمونهٔ کوچکی از چرخهٔ بزرگ‌تر مرگ و زندگی است. همان‌طور که در بیت‌های بعدی توضیح داده می‌شود، با طلوع صبح، این عقل‌ها و اندیشه‌ها به فرمان الهی دوباره مانند ماهی از دریا سر بر می‌آورند و به جهان هستی بازمی‌گردند. این تصویر، قدرت خدا را نه تنها در خلقت اولیه، بلکه در بازآفرینی مداوم و روزانهٔ حیات و آگاهی به نمایش می‌گذارد.
- خاصه
- به‌ویژه، خصوصاً
- جمله
- همه، تمام
- عقول
- جمع عقل، خردها
- نیست گردد
- نابود می‌شود، از بین می‌رود
- بحر
- دریا
- نغول
- گمنامی، نیستی، چیزی که پنهان و ناشناخته است
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.