Хондан› Дафтар 1› Дар сифати пир ва мутовиъати вай› Байт 2951
M1:2951 — پیر را بگزین که بی پیر این سفر / هست بس پر آفت و خوف و خطر
M1:2951
Маъно · به زبانِ تو — Забони шумо · AI
این بیت تأکید میکند که برای پیمودن راه معنوی و سلوک، حتماً باید یک راهنمای آگاه (پیر) انتخاب کرد، زیرا این مسیر بدون چنین راهبری، بسیار خطرناک و پر از ترس و گمراهی است.
مولانا در این بخش از مثنوی، پس از توصیف جایگاه والای «پیر» یا همان راهنمای معنوی، به سالک و پویندهٔ راه حقیقت هشدار میدهد که پیمودن این مسیر به تنهایی ممکن نیست. این بیت، یک دستورالعمل مستقیم و روشن است: «پیر را بگزین».
سفر مورد نظر، «سفر روحانی» برای رسیدن به کمال و حقیقت است. مولانا این راه را به جادهای پر از خطرهای ناشناخته تشبیه میکند. همانطور که در سفرهای دنیوی برای مسیرهای صعبالعبور به راهنما نیاز داریم، در سفر باطن که خطرات آن پنهان و فریبندهتر است، نیاز به راهبری آگاه و باتجربه (پیر) حیاتی است. این خطرات صرفاً مشکلات بیرونی نیستند، بلکه «آفت»ها و «خوف»های درونی مانند وسوسههای نفس، غرور، یأس و گمراهیهای فکری را نیز شامل میشوند.
در ابیات بعدی، مولانا این ایده را بسط میدهد و میگوید حتی راهی را که بارها رفتهای، بدون راهنما در آن سرگشته میشوی، چه رسد به راهی که هرگز آن را ندیدهای. او خطر اصلی را «غول» مینامد که نماد نیروهای گمراهکنندهای است که سالک تنها را از مسیر به در میبرند. بنابراین، همراهی با پیر، سپری در برابر این خطرات و ضامن سلامت رسیدن به مقصد است.
- پیر
- در اصطلاح عرفانی، راهنمای معنوی، مرشد، انسان کامل و راهبر در مسیر سلوک.
- بگزین
- انتخاب کن، برگزین (فعل امر از گزیدن).
- بس
- بسیار، خیلی، فراوان.
- آفت
- بلا، آسیب، گزند، هر چیزی که باعث تباهی و زیان شود.
- خوف
- ترس، بیم، وحشت.
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.