Хондан› Дафтар 1› Эътирози муридон дар хилвати вазир› Байт 633
M1:633 — پس یقین گشت این که بیماری تو را / می‌ببخشد هوش و بیداری تو را
M1:633
Маъно · به زبانِ تو — Забони шумо · AI
بنابراین، تردیدی نیست که بیماری و رنج، باعث می‌شود انسان به خود بیاید و از غفلت بیدار شود.
این بیت در میانهٔ بحث مولانا دربارهٔ اختیار و جبر انسان آمده است. او استدلال می‌کند که اگر انسان هیچ اختیاری از خود نداشت، پشیمانی و شرم از گناه بی‌معنا بود. در اینجا، او تجربهٔ بیماری را به عنوان یک دلیل ملموس برای وجود اختیار و آگاهی درونی انسان به کار می‌گیرد.
وقتی انسان بیمار و ناتوان می‌شود، ناگهان از خواب غفلت بیدار می‌شود. در آن لحظهٔ ضعف و درد، زشتی گناهانش را به وضوح می‌بیند و با خود عهد می‌بندد که اگر بهبود یابد، راه درست را در پیش گیرد. این حالت پشیمانی و تصمیم به تغییر، که در اوج سختی رخ می‌دهد، نشان می‌دهد که در اعماق وجود انسان، نیرویی برای تشخیص خوب و بد و اراده‌ای برای انتخاب وجود دارد.
بنابراین، بیماری در نگاه مولانا صرفاً یک رنج جسمی نیست، بلکه یک «نعمت» است که حجاب‌ها را کنار می‌زند و به انسان «هوش» و «بیداری» می‌بخشد. این درد، انسان را به اصل خود نزدیک‌تر می‌کند و به او یادآوری می‌کند که مسئول اعمال خویش است.
- یقین گشت
- قطعی شد، مسلم شد
- می‌ببخشد
- عطا می‌کند، هدیه می‌دهد
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.