Хондан› Дафтар 4› Ҳикояти он подшоҳзода, ки подшоҳии ҳақиқӣ ба ӯ рӯй намуд. “Явма яфирру-л-маръу мин ахиҳи ва уммиҳи ва абиҳи” нақди вақти ӯ шуд, подшоҳии ин хок тудаи кӯдактабъон, ки қалъагирӣ ном кунанд. Он кӯдак, ки чира ояд бар сари хок туда барояд ва лофи зиндагӣ: “Қалъа муро аст”. Кӯдакони дигар бар вай рашк баранд, ки “ат-туробу рабиъу-с-сибён”. Он подшоҳзода чу аз қайди рангҳо бараст, гуфт: "Ман ин хокҳои рангинро ҳамон хоки дун мегӯям, зару атласу аксун намегӯям. Ман аз ин аксун рустам, як сӯ рафтам" ва “ва отайноҳу-л-ҳукм субийян” — иршоди Ҳақро мурури солҳо ҳоҷат нест, дар қудрати “кун фаякун” ҳеҷ кас сухани қобилият нагӯяд› Байт 3094
M4:3094 — خنده را در خواب هم تعبیر خوان / گریه گوید با دریغ و اندهان
M4:3094
Маъно · به زبانِ تو — Забони шумо · AI
این بیت با مثال آوردن از تعبیر خواب میگوید که شادیها و خندههای ظاهری در این دنیا، در حقیقت نشانهای از غم و اندوه درونی و باطنی هستند.
مولانا در ابیات قبل، به ماهیت متضاد پدیدههای این جهان اشاره میکند. او میگوید همانطور که یک چیز میتواند از یک منظر «هلاکت» و از منظری دیگر «حیات» باشد، شادیهای دنیوی نیز در نهایت به زوال و نقص معنوی میانجامند. این بیت برای روشن کردن این ایده، به سراغ دانش «تعبیر خواب» میرود که در فرهنگ عامه شناخته شده است.
در سنت تعبیر خواب، خنده معمولاً نشانهی خوبی نیست و به گریه و اندوه تعبیر میشود. مولانا از این مثال آشنا استفاده میکند تا بگوید: همانطور که در عالم رؤیا، خنده معنایی معکوس و ناخوشایند دارد، در عالم بیداری نیز شادیهای سطحی و مادی، در حقیقت، خبر از غمی عمیقتر یا حسرتی در آینده میدهند. این بیت، مقدمهای برای بیت بعدی است که در آن، تقابل کامل این ایده مطرح میشود: گریه در خواب، نشانهی شادی و گشایش است. در نتیجه، مولانا از ما میخواهد که به ظواهر دل نبندیم و معنای حقیقی پدیدهها را در باطن آنها جستجو کنیم.
- تعبیر
- معنا کردن، تفسیر کردن (بهویژه در مورد خواب و رؤیا)
- دریغ
- افسوس، حسرت
- اندهان
- جمعِ اندوه، غمها
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.