Хондан Дафтар 4 Шарҳи “Иннамал мӯъминуна ихватун” ва “Ал-уламоу канафсин воҳидатин”, хоса иттиҳоди Довуд ва Сулаймон ва соири анбиё (с), ки агар яке аз эшонро инкор кунӣ, имон ба ҳеҷ набӣ дуруст набошад ва ин аломати иттиҳод аст, ки як хона аз ҳазорон хона вайрон кунӣ, ҳама вайрон мешавад ва як девор қоим намемонад, ки “Мо миёни ҳеҷ яке аз онҳо фарқ намегузорем” ва “Барои оқил ишора кофист”, ин худ аз ишора гузашт Байт 413

M4:413 — جمع گفتم جانهاشان من به اسم / کان یکی جان صد بود نسبت به جسم

جمع گفتم جانهاشان من به اسمکان یکی جان صد بود نسبت به جسم
✦ Ин байтро ба тоҷикӣ таҳия кунед

M4:413

❋ ❋ ❋

Маъно · به زبانِ تو — Забони шумо · AI

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.