Хондан› Дафтар 4› Шарҳи “Иннамал мӯъминуна ихватун” ва “Ал-уламоу канафсин воҳидатин”, хоса иттиҳоди Довуд ва Сулаймон ва соири анбиё (с), ки агар яке аз эшонро инкор кунӣ, имон ба ҳеҷ набӣ дуруст набошад ва ин аломати иттиҳод аст, ки як хона аз ҳазорон хона вайрон кунӣ, ҳама вайрон мешавад ва як девор қоим намемонад, ки “Мо миёни ҳеҷ яке аз онҳо фарқ намегузорем” ва “Барои оқил ишора кофист”, ин худ аз ишора гузашт› Байт 424
M4:424 — آن چراغ این تن بود نورش چو جان / هست محتاج فتیل و این و آن
آن چراغ این تن بود نورش چو جانهست محتاج فتیل و این و آن
✦ Ин байтро ба тоҷикӣ таҳия кунед
M4:424
❋ ❋ ❋
Маъно · به زبانِ تو — Забони шумо · AI
❋
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.