Хондан› Дафтар 5› Достони он канизак, ки бо хари хотун шаҳват меронд ва ӯро чун бузу хирс омӯхта буд шаҳват рондани одамиёна ва кадуе дар қазиби хар мекард, то аз андоза нагузарад. Хотун бар он вуқуф ёфт, лекин дақиқаи кадуро надид. Канизакро ба баҳона ба роҳ кард, ҷои дур ва бо хар ҷамъ шуд бекаду ва ҳалок шуд ба фазиҳат. Канизак бегоҳ боз омад ва нола кард, ки эй ҷонам ва эй чашми равшанам, кир дидӣ, каду надидӣ, зикр дидӣ, он дигар надидӣ. «Кулл ноқисун малъун», яъне ҳар назару фаҳми ноқис малъун ва агар на ноқисони зоҳир ҷисм марҳуманд, малъун наанд бар хон «Лайса алал-ъамо ҳараҷ» нафйи ҳараҷ кард ва нафйи лаънат ва нафйи итобу ғазаб.› Байт 1374
M5:1374 — پس نکاح آمد چو لاحول و لا / تا که دیوَت نفکند اندر بلا
M5:1374
Маъно · به زبانِ تو — Забони шумо · AI
ازدواج همچون یک ذکر محافظ و پناهگاه معنوی عمل میکند که انسان را از افتادن در دام شهوت و بلای گناه حفظ مینماید.
در این بخش از مثنوی، مولانا در حال تبیین قدرت ویرانگر شهوت (شَرَه) است که چگونه عقل را زایل میکند و زشتیها را در نظر انسان زیبا جلوه میدهد. او دو راهکار برای مهار این نیروی سرکش پیشنهاد میکند: اول، کم خوردن برای کاستن از شدت غریزه و دوم، ازدواج کردن برای هدایت آن در مسیری مشروع و سالم.
این بیت، راهکار دوم را با تشبیهی بسیار گویا توضیح میدهد. مولانا ازدواج (نکاح) را به ذکر «لا حَولَ و لا قُوَّةَ إلّا بِالله» مانند میکند. این ذکر در فرهنگ اسلامی سپری معنوی در برابر وسوسههای شیطانی و بلایاست. همانطور که مؤمنان برای دفع شر و پناه بردن به خدا این ذکر را بر زبان میآورند، ازدواج نیز در عمل چنین نقشی را ایفا میکند. این یک «قلعه» است که انسان را از حملات «دیوِ شهوت» در امان نگاه میدارد.
منظور از «دیو» در اینجا، همان نفس امّاره یا جنبهٔ حیوانی و کنترلنشدهٔ وجود انسان است که اگر رها شود، فرد را به «بلا» یعنی گناه، رسوایی و هلاکت میکشاند؛ همانگونه که در داستان خاتون و خر اتفاق افتاد. پس ازدواج از دیدگاه مولانا صرفاً یک قرارداد اجتماعی یا راهی برای ارضای غریزه نیست، بلکه یک تدبیر معنوی و حکیمانه برای صیانت از روح و گریز از شر است.
- نکاح
- ازدواج، پیمان زناشویی
- لا حَولَ و لا
- اشاره به ذکر «لا حَولَ و لا قُوَّةَ إلّا بِالله» به معنی «هیچ نیرو و توانی جز از سوی خدا نیست» که برای دفع شیطان و شر گفته میشود.
- دیوت
- دیوِ تو؛ کنایه از نفس اماره و شهوت سرکش
- بلا
- گرفتاری، مصیبت، گناه و هلاکت
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.