Хондан› Дафтар 5› Тамсили фикри ҳаррӯза, ки андар дил ояд ба меҳмони нав, ки аз аввали рӯз дар хона фуруд ояд ва фазилати меҳмоннавозӣ ва нози меҳмон кашидан ва таҳаққум ва бадхӯйӣ кунад ба соҳибхона› Байт 3688
M5:3688 — که اعذنی خالقی من شره / لا تحرمنی انل من بره
M5:3688
Маъно · به زبانِ تو — Забони шумо · AI
این بیت، دعایی است که به هنگام ورود یک فکر یا اندیشهی جدید به ذهن، باید آن را خواند و از خداوند خواست که ما را از جنبهی شرّ آن حفظ کند و از خیر و نیکیاش بهرهمند سازد.
مولانا در این بخش، هر فکر و اندیشهای را که به دل انسان وارد میشود، به «مهمان» تشبیه میکند. او توصیه میکند که با هر مهمانی، حتی اگر ظاهری ناخوشایند و «ترشرو» داشته باشد، باید با گشادهرویی و احترام برخورد کرد. همانطور که ایوبِ پیامبر با بیماری و بلا که «مهمان خدا» بود، با صبر و محبت رفتار کرد.
این بیت که به زبان عربی آمده، دعایی است که سالک باید در مواجهه با این مهمانانِ درون بر زبان آورد. این دعا دو بخش دارد: نخست، پناه بردن به خدا از شرّ و آسیب احتمالی آن فکر («اعذنی... من شره»). دوم، درخواست بهرهمندی از خیر و نیکیِ نهفته در آن («لا تحرمنی... من بره»).
این نگاه، رویکردی فعالانه و هوشیارانه به زندگی درونی را آموزش میدهد. به جای سرکوب یا نادیده گرفتن افکار (بهویژه افکار منفی و غمانگیز)، مولانا پیشنهاد میکند که با آنها روبرو شویم، اما با سپری از دعا و توکل. هر فکری، حتی اگر در ظاهر ناگوار باشد، میتواند حامل خیر و موهبتی باشد. وظیفهی ما استقبال از آن و سپردن نتیجه به خداوند است تا شرّ آن را بگرداند و خیرش را نصیب ما کند.
- اعذنی
- مرا پناه بده، در پناه خود گیر
- شره
- شرّ آن، بدی و آسیب آن
- لا تحرمنی
- مرا محروم نکن
- انل
- تا به دست آورم، تا نائل شوم، تا بهرهمند شوم
- بره
- نیکی آن، خیر و خوبی آن
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.