Хондан› Дафтар 6› Баёни муҷоҳид, ки даст аз муҷоҳада боз надорад, агарчи донад бастти атои Ҳақро, ки он мақсуд аз тарафи дигар ва ба сабаби навъи амали дигар ба ӯ расонад, ки дар ваҳми ӯ набуда бошад. Ӯ ҳама ваҳму умед дар ин тариқи муайян баста бошад, ҳалқаи ҳамин дар мезанад, бок Ҳақ таоло он рӯзиро аз дари дигар ба ӯ расонад, ки ӯ он тадбир накарда бошад ва «ярзуқуҳу мин ҳайсу ло яҳтасиб». «Ал-абду юдаббиру ва-Ллоҳу юқаддиру» ва бувад, ки бандаро ваҳми бандагӣ бувад, ки маро аз ғайри ин дар бирасонад, агарчи ман ҳалқаи ин дар мезанам, Ҳақ таоло ӯро ҳам аз ин дар рӯзӣ расонад, фи-л-ҷумла ин ҳама дарҳои яке сарой аст бо тақрири баъзе› Байт 4191
M6:4191 — تا دلت حیران بود ای مستفید / که مرادم از کجا خواهد رسد
M6:4191
Маъно · به زبانِ تو — Забони шумо · AI
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.