Хондан› Дафтар 6› Қиссаи Аҳад, Аҳад гуфтани Билол дар ҳарри Ҳиҷоз аз муҳаббати Мустафо (с) дар он чоштгоҳҳо, ки хоҷааш аз таъассуби ҷаҳудӣ ба шохи хораш мезад пеши офтоби Ҳиҷоз ва аз захм хун аз тани Билол бармеҷӯшид, аз ӯ Аҳад, Аҳад меҷуст беқасди ӯ, чунонки аз дардимандони дигар нола ҷаҳад беқасд, зеро аз дарди ишқ мумталӣ буд, эҳтимоми дафъи дарди хорро мадхал набуд, ҳамчун саҳараи Фиръавн ва Ҷарҷис ва ғайри онҳо лоюъадду ва лоюҳсо› Байт 920
M6:920 — اختران هم خانه خانه میدوند / مرکب هر سعد و نحسی میشوند
M6:920
Маъно · به زبانِ تو — Забони шумо · AI
ستارگان نیز مانند دیگر اجزای هستی، پیوسته در حرکتاند و با جابجایی خود در برجهای فلکی، اسباب خوشاقبالی و بداقبالی در عالم پدید میآورند.
این بیت بخشی از توصیف مولانا از پویایی و بیقراری کل عالم هستی در برابر ارادهٔ الهی است. همانطور که پیش از این به حرکت گردون، عناصر، باد و دریا اشاره شد، در اینجا نوبت به ستارگان میرسد. مولانا با استفاده از زبان نجوم قدیم، به حرکت دائمی ستارگان در «خانهها» یا همان برجهای فلکی اشاره میکند.
نکتهٔ اصلی این است که این حرکت، بیهدف نیست. از دیدگاه قدما، جایگیری ستارگان در این خانهها، منشأ «سعد» (خوشبختی) و «نحس» (بدبختی) در زندگی زمینیان بود. ستارگان «مرکب» یا وسیلهای برای تحقق این تقدیرات میشوند. اما خودشان فاعل مختار نیستند، بلکه آنها نیز مانند خورشید و ماه (که در بیت قبل «دو گاو خراس» نامیده شدند) در حال اجرای یک فرمان بزرگترند. این تصویر، بیقراری و تسلیم محض کل کائنات را نشان میدهد تا در نهایت به انسان یادآوری کند که تو نیز به عنوان جزئی از این کل، باید در برابر حکم حق، بیقرار و تسلیم باشی.
- اختران
- ستارگان، کواکب
- خانه خانه
- اشاره به برجهای دوازدهگانه فلکی یا منازل قمر در نجوم قدیم
- مرکب
- وسیله، ابزار، آنچه بر آن سوار شوند؛ در اینجا به معنی عامل یا سبب
- سعد
- خوشبختی، خوشیمنی، نیکاختری
- نحس
- بدبختی، شومی، بداختری
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.