Девони Шамс› Ғазал 1106› Байт 2 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۱۱۰۶

  1. تو نکو دانی که هر چیز از کجاست گر خطاها رفت آن از ما مگیر

G1106:2

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 راز را اندر میان نه وامگیر·بنده را هر لحظه از بالا مگیر
  2. 2 تو نکو دانی که هر چیز از کجاست·گر خطاها رفت آن از ما مگیر
  3. 3 روستایی گر بوم آن توام·روستایی خویش را رستا مگیر
  4. 4 چون مرا در عشق‌ست ا کرده‌ای·خود مرا شاگرد گیر ستا مگیر
  5. 5 تو مرا از ذوق می‌گیری گلو·تا بنالم گویمت آن جا مگیر
  6. 6 سوی بحرم کش که خاشاک توام·تو مرا خود لایق دریا مگیر
  7. 7 از الست آمد صلاح الدین تمام·تو ورا ز امروز و از فردا مگیر

ganjoor: sh1106 · public domain