Девони Шамс Ғазал 1153 Байт 7 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۱۱۵۳

  1. به حس دست بدان ار چه چشم تو بستست ز گلشن ازلی گل بچین و خار مگیر

G1153:7

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 مه تو یار ندارد جز او تو یار مگیر·رخش کنار ندارد از او کنار مگیر
  2. 2 جهان شکارگهی دان ز هر طرف صیدی·درآ چو شیر به جز شیر نر شکار مگیر
  3. 3 هوای نفس مهارست و خلق چون شتران·به غیر آن شتر مست را مهار مگیر
  4. 4 وجود جمله غبارست تابش از مه ماست·به ماه پشت میار و ره غبار مگیر
  5. 5 بران ز پیش جهان را که مار گنج تواست·تواش به حسن چو طاووس گیر و مار مگیر
  6. 6 چو خلق بر کف دستت نهند چون سیماب·ز عشق بر کف سیماب شو قرار مگیر
  7. 7 به حس دست بدان ار چه چشم تو بستست·ز گلشن ازلی گل بچین و خار مگیر
  8. 8 به بوی آن گل بگشاد دیده یعقوب·نسیم یوسف ما را ز کرته خوار مگیر
  9. 9 کیست یوسف جان شاه شمس تبریزی·به غیر حضرت او را تو اعتبار مگیر

ganjoor: sh1153 · public domain