غزل شمارهٔ ۱۳۵۷

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1357:1 پیام کرد مرا بامداد بحر عسلکه موج موج عسل بین به چشم خلق غزل
2. G1357:2 به روزه دار نیاید ز آب جز بانگیولیک عاقبت آن بانگ هم رسد به عمل
3. G1357:3 سماع شرفه آبست و تشنگان در رقصحیات یابی از این بانگ آب اقل اقل
4. G1357:4 بگوید آب ز من رسته‌ای به من آییبه آخر آن جا آیی که بوده‌ای اول
5. G1357:5 به جان و سر که از این آب بر سر ار ریزدهزار طره بروید ز مشک بر سر کل
6. G1357:6 شراب خوار که نامیخت با شراب این آبکشد خمار پیاپی تو باش لاتعجل

ganjoor: sh1357 · public domain