Девони Шамс› Ғазал 1357› Байт 4 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۱۳۵۷

  1. بگوید آب ز من رسته‌ای به من آیی به آخر آن جا آیی که بوده‌ای اول

G1357:4

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 پیام کرد مرا بامداد بحر عسل·که موج موج عسل بین به چشم خلق غزل
  2. 2 به روزه دار نیاید ز آب جز بانگی·ولیک عاقبت آن بانگ هم رسد به عمل
  3. 3 سماع شرفه آبست و تشنگان در رقص·حیات یابی از این بانگ آب اقل اقل
  4. 4 بگوید آب ز من رسته‌ای به من آیی·به آخر آن جا آیی که بوده‌ای اول
  5. 5 به جان و سر که از این آب بر سر ار ریزد·هزار طره بروید ز مشک بر سر کل
  6. 6 شراب خوار که نامیخت با شراب این آب·کشد خمار پیاپی تو باش لاتعجل

ganjoor: sh1357 · public domain