غزل شمارهٔ ۱۶۴۱

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1641:1 من چو در گور درون خفته همی‌فرسایمچو بیایی به زیارت سره بیرون آیم
2. G1641:2 نفخ صور منی و محشر من پس چه کنممرده و زنده بدان جا که توی آن جایم
3. G1641:3 مثل نای جمادیم و خمش بی‌لب توچه نواها زنم آن دم که دمی در نایم
4. G1641:4 نی مسکین تو با شکرلب خو کرده‌ستیاد کن از من مسکین که تو را می پایم
5. G1641:5 چون نیابم مه رویت سر خود می بندمچون نیابم لب نوشت کف خود می خایم

ganjoor: sh1641 · public domain