غزل شمارهٔ ۱۶۴۲

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1642:1 ساقیا ما ز ثریا به زمین افتادیمگوش خود بر دم شش تای طرب بنهادیم
2. G1642:2 دل رنجور به طنبور نوایی دارددل صدپاره خود را به نوایش دادیم
3. G1642:3 به خرابات بدستیم از آن رو مستیمکوی دیگر نشناسیم در این کو زادیم
4. G1642:4 ساقیا زین همه بگذر بده آن جام شرابهمه را جمله یکی کن که در این افرادیم
5. G1642:5 همه را غرق کن و بازرهان زین اعدادمزه‌ای بخش که ما بی‌مزه اعدادیم
6. G1642:6 دل ما یافت از این باده عجایب بوییلاجرم از دم این باده لطیف اورادیم
7. G1642:7 از برون خسته یاریم و درون رسته یارلاجرم مست و طربناک و قوی بنیادیم
8. G1642:8 همه مستیم و خرابیم و فنای ره دوستدر خرابات فنا عاقله ایجادیم
9. G1642:9 هله خاموش بیارام عروسی داریمهله گردک بنشینیم که ما دامادیم

ganjoor: sh1642 · public domain