Девони Шамс Ғазал 1679 Байт 2 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۱۶۷۹

  1. بی‌خیال رخ آن جان و جهان از خود و جان و جهان بیزارم

G1679:2

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 من اگر مستم اگر هشیارم·بنده چشم خوش آن یارم
  2. 2 بی‌خیال رخ آن جان و جهان·از خود و جان و جهان بیزارم
  3. 3 بنده صورت آنم که از او·روز و شب در گل و در گلزارم
  4. 4 این چنین آینه‌ای می بینم·چشم از این آینه چون بردارم
  5. 5 دم فروبسته‌ام و تن زده‌ام·دم مده تا علالا برنارم
  6. 6 بت من گفت منم جان بتان·گفتم این است بتا اقرارم
  7. 7 گفت اگر در سر تو شور من است·از تو من یک سر مو نگذارم
  8. 8 منم آن شمع که در آتش خود·هر چه پروانه بود بسپارم
  9. 9 گفتمش هر چه بسوزی تو ز من·دود عشق تو بود آثارم
  10. 10 راست کن لاف مرا با دیده·جز چنان راست نیاید کارم
  11. 11 من ز پرگار شدم وین عجب است·کاندر این دایره چون پرگارم
  12. 12 ساقی آمد که حریفانه بده·گفتم اینک به گرو دستارم
  13. 13 غلطم سر بستان لیک دمی·مددم ده قدری هشیارم
  14. 14 آن جهان پنهان را بنما·کاین جهان را به عدم انگارم

ganjoor: sh1679 · public domain