Девони Шамс› Ғазал 1702› Байт 4 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۱۷۰۲

  1. خود را چو مرده بینیم بر گور خود نشینیم خود را چو زنده بینیم در نوحه رو خراشیم

G1702:4

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 درده شراب یک سان تا جمله جمع باشیم·تا نقش‌های خود را یک یک فروتراشیم
  2. 2 از خویش خواب گردیم همرنگ آب گردیم·ما شاخ یک درختیم ما جمله خواجه تاشیم
  3. 3 ما طبع عشق داریم پنهان آشکاریم·در شهر عشق پنهان در کوی عشق فاشیم
  4. 4 خود را چو مرده بینیم بر گور خود نشینیم·خود را چو زنده بینیم در نوحه رو خراشیم
  5. 5 هر صورتی که روید بر آینه دل ما·رنگ قلاش دارد زیرا که ما قلاشیم
  6. 6 ما جمع ماهیانیم بر روی آب رانیم·این خاک بوالهوس را بر روی خاک پاشیم
  7. 7 تا ملک عشق دیدیم سرخیل مفلسانیم·تا نقد عشق دیدیم تجار بی‌قماشیم

ganjoor: sh1702 · public domain