Девони Шамс Ғазал 1703 Байт 2 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۱۷۰۳

  1. از لطفم آن یگانه می خواند سوی خانه کردم یکی بهانه وز راه خشم کردم

G1703:2

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 من آن شب سیاهم کز ماه خشم کردم·من آن گدای عورم کز شاه خشم کردم
  2. 2 از لطفم آن یگانه می خواند سوی خانه·کردم یکی بهانه وز راه خشم کردم
  3. 3 گر سر کشد نگارم ور غم برد قرارم·هم آه برنیارم از آه خشم کردم
  4. 4 گاهم فریفت با زر گاهم به جاه و لشکر·از زر چو زر بجستم وز جاه خشم کردم
  5. 5 ز آهن ربای اعظم من آهنم گریزان·وز کهربای عالم من کاه خشم کردم
  6. 6 ما ذره‌ایم سرکش از چار و پنج و از شش·خود پنج و شش کی باشد ز الله خشم کردم
  7. 7 این را تو برنتابی زیرا برون آبی·گر شبه آفتابی ز اشباه خشم کردم

ganjoor: sh1703 · public domain