Девони Шамс Ғазал 1744 Байт 2 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۱۷۴۴

  1. دلم چو آتش چون در دمی شود زنده چو دل مباش مسافر مقیم باش مقیم

G1744:2

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 بیار مطرب بر ما کریم باش کریم·به کوی خسته دلانی رحیم باش رحیم
  2. 2 دلم چو آتش چون در دمی شود زنده·چو دل مباش مسافر مقیم باش مقیم
  3. 3 بیامد آتش و بر راه عاشقان بنشست·که ای مسافر این ره یتیم باش یتیم
  4. 4 ندا رسید به آتش که بر همه عشاق·چو شعله‌های خلیلی نعیم باش نعیم
  5. 5 گلیم از آب چو خواهی که تا برون آری·به زیر پای عزیزان گلیم باش گلیم
  6. 6 چو بایدت که تو را بحر دایه وار بود·مثال دانه در رو یتیم باش یتیم
  7. 7 درست و راست شد ای دل که در هوا دل را·درست راست نیاید دو نیم باش دو نیم
  8. 8 الف مباش ز ابجد که سرکشی دارد·مباش بی دو سر تو چو جیم باش چو جیم

ganjoor: sh1744 · public domain