Девони Шамс Ғазал 1767 Байт 2 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۱۷۶۷

  1. چون به دست آورد کسی ما را ما گهی گنج گاه ویرانیم

G1767:2

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 تو چه دانی که ما چه مرغانیم·هر نفس زیر لب چه می خوانیم
  2. 2 چون به دست آورد کسی ما را·ما گهی گنج گاه ویرانیم
  3. 3 چرخ از بهر ماست در گردش·زان سبب همچو چرخ گردانیم
  4. 4 کی بمانیم اندر این خانه·چون در این خانه جمله مهمانیم
  5. 5 گر به صورت گدای این کوییم·به صفت بین که ما چه سلطانیم
  6. 6 چونک فردا شهیم در همه مصر·چه غم امروز اگر به زندانیم
  7. 7 تا در این صورتیم از کس ما·هم نرنجیم و هم نرنجانیم
  8. 8 شمس تبریز چونک شد مهمان·صد هزاران هزار چندانیم

ganjoor: sh1767 · public domain